Met dieren meer mens

Op zondag 11 september was er de jaarlijkse hopoogst van de Gulpener bierbrouwerij. Dat is al tien jaar een festijn waarbij menig vrijwilliger helpt de hop te oogsten die nodig is voor het brouwen van bier. Het is heel bijzonder dat er in Zuid-Limburg hop geteeld wordt. Dit jaar werd er voor het eerst biologische hop geoogst. Roger Wouters, fruitteler en hopboer, ontving er tijdens de persconferentie een certificaat voor. Als redactielid van het Gulpener magazine Puurzaam en eigenaar van een hopplant, ben ik ook een dagje gaan helpen oogsten. Het werk is erg leuk en je leert er allerlei mensen kennen die zo hun eigen band of betrokkenheid met Gulpener hebben. Het duurzaamheidsprincipe trekt sterk aan en er waren die dag bezoekers uit alle windstreken van het land.

Wij waren boven op de velden aan het werk en beneden bij het proefveldje en feestpaviljoen, daar konden mensen zich laten informeren over allerlei natuurprojecten, genieten van streekproducten of kijken naar de valkeniers met hun vogels. Ik hou totaal niet van dieren in gevangenschap en deze vogels zaten warempel rustig op een stronk temidden van een massa mensen. Aan de ketting. Deze kerkuil draaide telkens zijn of haar hoofdje, maar op een gegeven moment keek hij of zij me even aan terwijl ik tegen hem of haar sprak. Er was echt even contact en ik vroeg me af hoe dit beestje zich voelde, zo als ambassadeur van zijn (haar) soort in een educatief programma. Vorig jaar al werd me door een valkenier verteld dat ze geregeld vogels in opvang krijgen, van particulieren. Omdat men zo'n beestje cadeau krijgt, maar vervolgens niet weet hoe ze een roofvogel juist moeten voederen. De meeste vogels in deze valkerij zijn in gevangenschap geboren, rechtstreeks vanuit het ei. Zo zijn ze handtam gemaakt en hebben ze geleerd onder de mensen te zijn, zonder angst.


Op de arm van een van de valkeniers stond een 3 maanden jong beestje. Prachtig om te zien, zeker van zo heel dichtbij. Maar ik heb er toch altijd gemengde gevoelens bij. Tegenstanders vergeten echter ook dat de valkerij al eeuwen bestaat en dat de vogels juist nauw met de mens samenwerken. Ze werken tegenwoordig samen in wat beschouwd wordt als ongediertebestrijding en dat betreft dan vaak ook juist het voedsel van de vogels: muizen, ratten en andere knaagdieren. Er zijn films en boeken over vriendschappen tussen mensen en vogels. Op het internet zijn talloze artikelen te vinden die verwijzen naar de historie van de valkerij. Communicatie onder mensen is al een hele opgave, soms. Daarom is communicatie of contact met dieren altijd iets bijzonders. Omdat je als mens een andere taal, een andere weg moet vinden. Ik bedoel hier uiteraard niet het heersen over dieren, of ze de baas willen zijn. Nee. Vanuit respect en met waardering voor hun soort.