dinsdag 15 november 2011

Eendagsbloem

Hibiscus. Bloeit slechts 1 dag
Dit is de kembang sepatu, of de hibiscus zoals in Nederland gewoonlijk is. Mijn moeder noemt de plant altijd bij de Indonesische naam en bij hibiscus denk ik altijd aan het liedje van Wieteke van Dort, als een uiterst vermakelijke tante Lien... Arm Den Haag. Ik kan dan ook nooit aan een hibiscus denken zonder tante Lien's typische en hilarische uitspraak van het woord hibiscus.

De bloem staat mooi te pronken op de vensterbank in de achterkamer bij mijn ouders. Ik was er gisteren ook, maar toen was de bloem nog niet open. De zon schijnt weelderig en verwarmend, de rode kleur en prachtige vormen sieren de dag als een fraai geschenk. Mijn moeder heeft de plant al eenentwintig jaar, ooit gekregen van een vriendin. Drie keer per jaar geeft de kembang sepatu bloemen die elk maar een enkele dag in bloei staan. Als kind werden we in overvloed bedolven onder verhalen over de bloemrijke natuur in Indonesie. Voor mijn moeder staat de plant symbool voor een stukje van haar thuis dat ze heeft moeten verlaten. Zo prijkt er in de voortuin een fraaie stamhibiscus die menig voorbijganger doet stilstaan in bewondering. En ook in de achtertuin staan enkele mooie exemplaren van deze dankbare plant. Uiteraard heb ik door de jaren heen kindjes van de stamhibiscus meegenomen of uitgedeeld aan vrienden. Ik had ze jarenlang op pot staan en nu dan in de grond hier in Eben-Emael. Mocht ik hier ooit verhuizen, dan graaf ik de plant uit.

Deze foto's zijn met mijn Samsung telefoontje gemaakt omdat ik mijn fototoestel niet bij me had. Desalniettemin toch geslaagde en vooral zonnig kleurige plaatjes.





Geen opmerkingen: