donderdag 18 september 2014

Op het treuzelpad (1)


De boom vrijwaarde van de regen in een mooie kleine boog, het fietspad wandelpad treuzelpad (Sascha rechtsboven in beeld treuzelt als haar voetjes nat worden...) wint het even van het water, want natuurlijk sijpelt ongezien voor passanten dat wat droog is gevoeglijk on-droog.

Ja, woorden die nog niet bestaan schieten ineens te binnen, wellicht onder invloed van dit andere Limburg, daar waar men "zeker en vast" en "steeds" anders doet beleven. Taal is levend, nietwaar, als zodanig een legitiem excuus geijkte paden te verlaten, meanderend in de letters van het alfabet. Waarheen het ons brengt. Waarheen het mij brengt.

Ik zag de oude dame met looprek op ons wachten, ik heb haar slechts eenmaal eerder gezien, ze knikte bij wijze van begroeting haar grijs gelokt hoofd. "Ik ben 83," zo antwoordde ze later op mijn vraag hoe oud ze is. Eerder vroeg ze me om hulp, want ze kreeg de brievenbus niet open zonder haar wankel evenwicht in gevaar te brengen. "Ik draag steunkousen," zo wees ze terwijl ze haar rok omhoog hees tot bijna halverwege haar dij. Het lopen gaat haar moeilijk af. In huis durft ze geen stokken meer te gebruiken. Ze kijkt bedenkelijk. Richt haar aandacht op iets anders en vraagt of het dorp me bevalt. Ik geef haar eerlijk antwoord. Ze praat dan weer over het karretje. Ik legde er eerder al de post in, bovenop een gebruikte luier, een deksel van een plastic emmer en nog meer rommel. De honden ruiken aan de luier. Ze kan toch bij vrienden gaan koffiedrinken, even frisse lucht en met het karretje aan de wandel? "Er is niemand, " zo zegt ze. "De mensen hebben nooit tijd en geen zin, dat kan hier niet." Lichtpuntje is er echter toch nog. Ze moet naar de kapper, slechts twintig meter verderop. "Mijn haar is te dik." Ja maar het zijn wel mooie witte krullen. Heel even iets van een glimlach. Allez nog een fijne dag, ze beweegt het looprek de binnenplaats op. 1863 staat er in de poort gehouwen. De honden laveren vervolgens tussen grote en echt heel kleine slakken die hopelijk de overkant halen. Roadkill is er in allerlei soorten en maten.

Geen opmerkingen: