Een Belgisch feest

(Klik op afbeelding) Het is typisch. Reserveer je een hele week om ALLEEN MAAR te schrijven, gebeuren er dingen die deze planning finaal overhoop gooien.
De auto moest gekeurd en zou wegens een gat in de chassisbalk gerepareerd moeten worden. Een te hoge investering voor het wagentje uit 1994 dat al enige ingrepen achter de rug heeft. Na enig wikken en wegen besloten we om een andere auto te kopen. Daar ik mijn ouders geregeld van H naar K breng, of van L naar Y en mijn vader zich liever veilig voelt, wierpen zij zich op als sponsor. Dat voorkwam het nodige gepieker.

Want het moest ook allemaal supersnel. Op 7 juni vervalt de APK. Na enkele dagen zoeken op internet enkele opties gevonden. Ondertussen wel ons eisenpakket moeten bijstellen. Wij wilden namelijk het liefst handmatige bediening van de ruiten, geen toeters en bellen en vooral een eenvoudige auto. En 5 deuren, dat was ook gewenst in verband met de op leeftijd zijnde passagiers. Makkelijker gewenst dan gevonden, laat ik dat vooropstellen! Er waren veel meer 3 deurs, dan 5 deurs. En auto's zonder elektrische ruiten hadden teveel kilometers en/of waren meestal te oud.

Een Ford Fiesta. Om niet geheel verklaarbare redenen blijf ik bij dit type auto. Heb ook naar andere merken gekeken en nieuwere wagens, maar dat waren voornamelijk hoofdpijn momenten. Nee. Blijf maar bij de Fordjes, Gina. Die starten altijd. En een Fiesta uit 1999 is naar mijn idee nog om aan te zien ook. En betaalbaar.

Het houdt wel een vuurdoop in. Mijn eerste Belgische auto. Een geheel eigen kenteken dat voortaan op elke auto die ik zal bezitten geschroefd moet worden. Een nieuwe verzekering. Een Belgisch nummerbord. Je weet wel, dat volk dat geen notie heeft van verkeersregels en verbazing- of ergerniswekkende capriolen uithaalt op de openbare weg. Een nummerbord dat bij Nederlandse autorijders schampere reacties teweegbrengt. Laat ik vooral een sticker achter op de bumper plakken, dacht ik. IK BEN GEEN BELG. IK WOON ER ALLEEN MAAR. Of zoiets. Maar nu even serieus!

Met het afwikkelen van de aankoop, ben ik tot de conclusie gekomen dat een aantal zaken heel wat beter geregeld zijn. Beter dan in Nederland. De Car Pass bijvoorbeeld, een onderhoudsboekje waarin kilometerstanden en onderhoud of reparaties vermeld staan. Het verschaft de consument-koper zekere rechten. Verder gaat mijn nieuwe Fordje vandaag naar een garage, alwaar hij (of zij, dat weten we nog niet) wordt geprepareerd voor de keuring die morgen, vrijdag, zal plaatsvinden. Is de keuring goed verlopen, dan mag ik de papieren ophalen waarmee ik de auto kan inschrijven en een verzekering kan afsluiten.

Het zal nog enige dagen duren eer het Belgisch Fordje voor de deur staat. En ook de hondjes Sara en Sascha voor het eerst in de auto zullen stappen...