(klik op foto voor grote afbeelding) Voor menig mens zijn juli en augustus echte vakantiemaanden. Zeker als er kinders zijn. Die hebben wij niet en onze twee hondjes hebben elke dag vakantie, het hele jaar door. Voor mij is het nu even flink aanpoten met werk. Dus geen tijd om te bloggen. En als ik oud papier en lege blikjes en dergelijke naar het milieuparkje breng, dan verschoon ik meestal ook nog even het drinkwater van deze ganzen. En geef ze wat sla, wortel, appel en broodkruimels te eten.We lopen er al twee jaar langs. En al heel lang stoort het me dat hun drinkwater altijd zo smerig is. De dieren krijgen van verschillende mensen in het dorp te eten en de buurman geeft water. Hij zegt dat de ganzen zelf telkens modder in de drinkbakken doen. Kan wel zijn, maar de drie kleintjes hebben SCHOON water nodig.
Vanmorgen bracht ik wat 'verse' aardappelschillen en vers water. Twee volwassen ganzen bleven bij het hek staan en hadden hun bek open. Het was niet dat ze me weg wilden jagen, die houding ken ik ondertussen wel. Het leek er op alsof ze wilden dat ik ze voerde. En ja, voorzichtig (!) pakten ze de aardappelschillen uit mijn vingers. Ze keken me aan. Wat voelde ik me vereerd, hoor.
Contact en communicatie met dieren vind ik niet zo vanzelfsprekend. Er zijn genoeg mensen hier in het dorp die geen snars om dieren geven. Laat staan dat ze er tegen praten. Zo praat ik al heel lang tegen een klein zwart katje dat vooral 'savonds de gewoonte heeft om ons op enkele meters afstand te volgen. Ze is niet bang voor de honden en ongelooflijk nieuwsgierig. Maar telkens als ik dichterbij wilde komen, maakte ze dat ze wegkwam.
Zo stond ze laatst aan de overkant van de ganzen naar me te kijken. De honden waren thuis. Ik ging door mijn hurken en riep haar. En ineens stond ze bij me en leek het erop alsof ze dikke maatjes met de gieter wilde worden. Want ik had wat water naar de ganzen gebracht.
Kersen plukken in de tuin, rode besjes bij de buren.. jam maken. Zelf brood maken. Over een paar maanden weer pruimen en walnoten oogsten. Tja. Dat is allemaal eigenlijk ook wel 'vakantie'. Zo. En nu weer aan het werk!
2 opmerkingen:
Hoi Gina, wat de buurman zegt heb ik zelf ook gezien in Frankrijk. Het lijkt erop alsof ze het expres doen. Zowel de kleintjes als de volwassenen.
Volgens mij is het verzorgen van kuikens trouwens de beste remedie tegen depressies. Het lijkt me onmogelijk om lang depressief te blijven als je het gesnater en gestuntel ziet van pasgeboren eendjes, ganzen of kippen.
Hoi Jan Paul, ja, probeer nu links en rechts wat te lezen over ganzen. Heb nog niet achterhaald waarom ze modder in het water doen.
En ja, ik denk inderdaad dat het verzorgen van kuikens enzo het middel bij uitstek is om depressies tegen te gaan. Net als werkstress, dat verdwijnt ook bij de aanblik van jonge diertjes. Misschien eens gaan posten bij huisartsen en apotheken hahaha. Mensen die voor prozac en andere anti-depressiva komen onder de dieren brengen :-)
Een reactie posten