vrijdag 4 juni 2010

Cirkels

De voorbije dagen stonden absoluut in het teken van de gebeurtenissen rondom de Free Gaza Movement flotilla. Vorig jaar raakte ik via Facebook nauwer betrokken bij de problematiek rondom het Palestina-Israel conflict en ging aan de slag voor het mooie project van Merlijn Twaalfhoven, namelijk Music for Gaza. Omdat het niet zozeer politiek geladen is en de dingen vanuit humanitaire-culturele beweegredenen benadert. Via Facebook heb ik echter velerlei mensen mogen ontmoeten (het zij virtueel dan in levenden lijve) die al jarenlang ijveren voor een oplossing van het conflict. Of er wonen. En dat gaat niet zomaar langs je af. Zeker niet als je foto's ziet (en contact hebt met) van jonge mensen die net als "wij" in het Westen, gewoon hun leven willen leven.

Eman Mohammed is een jonge Jordaans-Palestijnse vrouw en fotografe die al sinds 2006 verslag doet van de gebeurtenissen in Gaza en de Palestijnse territoria. Zij voelt zich schuldig en schaamtevol dat er voor Gaza onschuldige niet-Palestijnen het leven hebben gelaten. Eman is verliefd en verloofd. Maar kunnen zij en haar aanstaande bruidegom onbekommerd toekomstplannen maken? Dat is het verschil met ons die hier in het Westen comfortabel en veilig leven en wonen.

En dan nu de meest recente tragedie. Wederom zorgen sociale netwerken als Facebook en diverse blogs voor informatiestromen die we in de zogezegde reguliere media ontberen. Of als het dan in kranten, op radio en televisie verschijnt, dan is het bij wijze van spreken al oud nieuws. Rechts is een lijstje van blogs die ik volg. Abu Pessoptimist is een goed weblog, net zoals het blog van de Amerikaanse Richard Silverstein waarnaar Abu ook verwijst. Voordat ik AP's laatste bijdrage las, had ik het rondje zelf al gemaakt via contacten op Facebook, krantenartikelen en de verschillende weblogs.

Wat kan ik er aan toevoegen dat niet al tot in den treure toe beschreven is? Geweld lost niets op en leidt alleen maar tot verdriet en nog meer geweld. De mensen die nu het leven hebben gelaten gingen naar Gaza vanuit het idee om hun medemens te helpen. Getuigenissen van bijvoorbeeld de Nederlandse en Vlaamse passagiers duiden dat de soldaten van het IDF zeer scheutig waren met geweld, zelfs toen er door de mensen herhaaldelijk werd aangegeven dat ze zich niet zouden verzetten en geen geweld gebruikten.

De Zweedse schrijver Henning Mankell was meegegaan met het Zweedse schip Sofia. Zijn oproep dat er veel meer schrijvers en intellectuelen mee zouden moeten varen ondersteun ik voor driehonderd procent. En dat er ook acteurs en andere celebrities zich bij de Free Gaza vloot aansluiten, mensen die in deze wereld veel fans en supporters en lezers hebben, wie weet helpt dat het gros van de slapende medemens tot actie of op zijn minst een mening te bewegen. En geef daar dan ook vooral veel ruchtbaarheid aan. Eens zien of Israel dan nog hetzelfde geweld in zal durven zetten...

Maar goed. De vicieuze en ook vicious cirkel zal niet op korte termijn doorbroken raken. Maar om in zeetermen te blijven, er is toch al iets van Israel's gebruikelijk verdedigingsmechanisme getorpedeerd. Door eigen toedoen. Het is ongelooflijk hoe een land zijn eigen jeugd inzet om anderen te intimideren, te bedreigen, te verwonden en te doden. Nog eens een oproep om vooral de Israelische dienstweigeraars te steunen, de Shministim. En alle andere organisaties van oud IDF soldaten die de moed hebben zich tegen de gebruiken van hun land te keren!

Geen opmerkingen: