De nacht heeft duizend ogen

Klik foto voor GarageBand duet

Ben de laatste tijd elke dag even in het ouderlijk huis. Om er te douchen (vorige week zondag donderde de nieuwe boiler naar beneden) en te horen en zien hoe het met mijn vader gaat.

Vrijdagmiddag moest hij voor controle naar het ziekenhuis, een week eerder was hij ontslagen met twee stents in zijn kransslagaders na een hartaanval op de vroege dinsdagochtend. Gisteren (want het is nu zondagnacht) zijn ze alweer voorzichtig op stap gegaan, naar het winkelcentrum, vergelijkend warenonderzoek doen. Want er komt een notebook, binnenkort, in het ouderlijk huis. Geen appeltje, want daar kan mijn vader vreemd genoeg niet mee overweg. De PC die hij nu heeft, is al ruim tien jaar oud. De harde schijf heeft niets aan dotteren en stents, maar hapert dat het een lieve lust is. Een bron voor ergernis. Niet goed als je hartpatient en ongeduldig bent. Dus moet er vervanging komen.

Tegenover de badkamer is de kleine kamer. Dat was vroeger de slaapkamer van Freddy. Toen hij naar de zolder vertrok, was het een soort van logeer- en rommelkamer. Maar ook toen het nog zijn slaapkamer was, kwam het geregeld voor dat we daar bezig waren. Mijn vader experimenteerde vroeger veel met elektronica. Hij was uitvinder en bedenker van dingen. Technisch sterk onderlegd. Hij repareerde televisies en platenspelers, dus soms stond er in elke kamer wel iets van een tv of muziekinstallatie.

Vandaag kon ik me ineens levendig herinneren dat we op de kleine kamer muziek draaiden. Een cassette tape van de Carpenters, Now and Then (1973), maar ook oude singles en elpees. Pat Boone, Paul Anka. Elvis Presley, Cliff Richard. Duane Eddy. The Everly Brothers. Heerlijk, die muziek. Ben zelf ook weer actief, met GarageBand. Alles dat de ziel intact houdt, zouden we moeten koesteren. En voeden. De laatste paar dagen heb ik weer veel contact met mensen die ik ken uit de Steely Dan wereld. Muzikanten, ook van naam en faam, of de echtgenote van. Ik ben de editor van Rickie Lee Jones' weblog en het is intensief en louterend om met haar werk bezig te zijn. Ze schrijft zeer poetisch, maar ook in horten en stoten. Haar woorden klinken vaak erg muzikaal en het is bijzonder om op deze manier verbonden te blijven en ook verdieping te genereren vanuit een beleving die dateert van mijn 16de.

(vervolg) 16.53 uur

Waarom ze het nachtbraken noemen, weet ik niet. Maar het is verre van braken, of braaksel, of vervelend, zo'n nachtje slaap overslaan. En nu de avond alweer bijna valt, ben ik klaarwakker. En het voelde als een warm bad voor de geest, de ziel, dat wakker blijven. Even terug in de tijd en het ouderlijk huis beleven met een film van de jaren zestig en zeventig voor ogen. De ex zou vandaag met de honden wandelen, dus dan hoefde ik in de ochtend geen lange ronde te doen. Een smsje gooide roet in dat eten, want de ex kon vandaag niet komen. Teveel gedronken gisteren, wat anders? Dat was wel even balen, omdat ik zelf natuurlijk ook een ander bioritme heb, vandaag.

Vanwege jagers die tot ver in de middag en ook nu nog door de velden struinen, schreeuwen en hun rotgeweren laten knallen, hadden de dames gelukkig niet veel behoefte aan een lange wandeling. En waren ze blij toen ze thuis weer veilig op de bank konden liggen. De dynamiek in huis, met de viervoeters, is erg grappig. Souris kon het namelijk niet zo waarderen dat ik een nachtje slaap opofferde aan een wakkere geest. Maar ze heeft het me inmiddels alweer vergeven, na een aandoenlijke preek vanmiddag.

Gedachten vlieden allerlei richtingen. Misschien is er zelfs een enkele levenswijsheid bij die ik zou kunnen delen. In plaats daarvan, onderstaand filmpje dat ik gisteren tijdens een wandeling maakte. De kunst van "zijn", wellicht. Of communicatie. Hoe dan ook, het was leuk toeven in hun gezelschap.

Klik op foto voor videofilm