Drie Limburgse ministers

(eerder gepubliceerd op 15 februari 2007)

Het is alleen in de laars van Nederland echt groot nieuws. De kersverse regering van dat kleine landje aan de Noordzee heeft zowaar drie ministers die met de zachte g praten. Ook is het kabinet een Limburgse staatssecretaris rijker. Hoe dan ook, voor de geschiedenis een heel bijzonder feit. Of het in politiek opzicht van groot belang zal zijn, zullen we pas over een aantal jaren kunnen vaststellen. Maar het is mooi nieuws.

(aanvulling 3 maart: Net trouwens geleerd dat er eerder twee Limburgse ministers tegelijkertijd zitting in het Nederlands kabinet hadden, de gebroeders Louis (Waterstaat) en Robert Regout (Justitie) in het kabinet Heemskerk. Dat was een christelijk Nederlands kabinet, regeerperiode 12 februari 1908 - 29 augustus 1913 en met 2025 dagen, het langstzittende kabinet ooit. aldus wikipediaanse bijdrage)

Ministers Maria van der Hoeven (EZ), Maxime Verhagen (BUZA), Camiel Eurlings (Verkeer en Waterstaat) en staatssecretaris Frans Timmermans. Meerssen, Maastricht en Valkenburg. Daar stonden ooit de wiegjes van deze dame en heren politici. Het is plots een leuke gedachte om je het Limburgs dialect als voertaal van de politieke onderonsjes te kunnen voorstellen, als er belangrijke besprekingen zijn en de Limburgse delegatie even oonderein overlegt.
Alle gekheid op een stokje. Ondanks dat mijn politieke kleuren bijzonder vaag en eerder afwezig zijn en ik bovendien in een buurland woon, ben ik me toch een zekere trots gewaar en benieuwd naar de eventuele gevolgen die dit voor de provincie Limburg met zich meebrengt.

Politiek is gekrakeel, maar politiek is ook boeiend. Toen ik werkzaam was voor een regionale Vlaamse krant, had ik veelvuldig contact met lokale bestuurlijke apparaten. Zo ontmoette en sprak ik de burgemeesters en hun schepenen, maar ook ministers en vertegenwoordigers in het Vlaams Parlement. Met een schepen die inmiddels burgemeester geworden is, ben ik vorig jaar nog naar Brussel getogen voor een bezoek en rondleiding in dat Vlaamse Parlement. Mag rustig stellen dat het me aantrekt meer te weten en te leren over hoe een land bestuurd wordt. En wie de mensen zijn achter de foto's en namen in de media.

Maria van der Hoeven had ik heel lang geleden geinterviewd voor een Maastrichtse krant. Ze was toen nog "slechts" Kamerlid en niet lang daarna Minister van Onderwijs. Het was een leuk interview en een leerzaam gesprek, waar tevens een hartelijke uitnodiging aan werd toegevoegd om het gebeuren in de Kamer en Den Haag eens van dichtbij te bekijken. Daar heb ik toen echter nooit gehoor aan gegeven, al bleef het door mijn hoofd spoken, van tijd tot tijd.

En dan kom je haar rond de Kerst in een winkelcentrum tegen, waar ze net als ieder ander haar Kerstinkopen deed. Even aarzelde ik of het wel zo netjes was om haar zomaar te storen, maar mijn hand tikte net iets sneller op haar schouder dan ik me bedenken kon.

Vervolgens verleende ze haar medewerking aan een interview in haar geboorteplaats Meerssen, tegen de achtergrond van de naderende gemeenteraadsverkiezingen. Op een winters koude, maar zonnige dag spraken we af in een bijzonder gebouwtje, de Gloriette. Het was wederom een leuke ervaring en voor de lezers van de lokale krant uiteraard geweldig om "hun" Maria van een andere kant te zien.