De baard in de keel

(Klik op afbeelding) Het is pas 4 weken geleden dat ik me ging bemoeien met de letterlijke opvoeding van de 3 jonge gansjes. Kuikentjes waren het, nog maar pas uit hun ei. Buurtbewoners vertelden dat er een 4de was geweest, maar die had het niet overleefd. En ook kon ik me van vorige jaren ineens herinneren dat ik bij het passeren eens een kuikenkadavertje langs de kant van de weg had zien liggen. Roofvogels. Kraaien.

Deze drie hebben het tot nu toe echter ver geschopt. Het dons maakte plaats voor een mooi wit verenpak. En vanmorgen piepte er eentje met overslaande stem. Wat schattig!!! Nu duurt het niet lang meer eer hij (of zij) met de volwassenen mee kan gakken.




Er valt van alles over ganzen te ontdekken en vertellen. Frank Sinatra blijkt de moeder te zijn, met haar laaghangende buik. Vooruit dan, zij heet Ava. En haar zwijgzame wederhelft die goed over zijn jongen waakt, is Frank. Ava eet uit mijn hand, uit de kom zelfs. En ze luistert met een schuin hoofd als ik tegen haar praat. Hoe komen mensen aan de uitdrukking "domme gans", vraag ik me nu af. Ik vind de ganzen namelijk helemaal niet dom.



De foto's zijn gemaakt op deze grijze zondagavond.