Waar je tenminste nog leuke foto's mee kunt maken! Bellen hoeft voor mij niet zo, maar plaatjes schieten is geweldig. Het witte hondje heet Kiwi en woont om de hoek, richting de boerenvelden op het plateau. Kiwi leek een voorbeeldig wit hondje dat braaf in de tuin bleef. Waarom weet ik niet, maar ineens scharrelt ie overal rond en hoor ik zijn baasjes geregeld om hem roepen. Aanvankelijk dacht ik nog dat hij een zij was en Louise heette.
Kiwi is een hyperactieve hond, zo blijkt. Zijn baasjes noemen hem gewoon nerveus. Zodra hij Sara en Sascha ontdekt, komt hij als een soort Speedy Gonzales op ons af gerend. De dames vinden hem wel leuk, maar houden niet van zijn snufferd richting hun edele delen. Maar zelfs een waarschuwend gegrom houdt hem niet op afstand. Dus wandelde hij onlangs vrolijk met ons mee, tot ergernis van Sascha die ettelijke malen vervaarlijk naar Kiwi gromde als hij te dicht bij kwam. Sara houdt wel van een robbertje rennen, dus er werd lustig heen en weer gedabbeld, ook Sascha deed uiteindelijk mee. Oh ja, er is ook een filmpje!!
De Newfoundlander woont aan de andere kant van het dorp en is de rust zelve. Sascha is dol op hem en piept haar liefste piepjes voor de bruine reus die zich ook van zijn gevoeligste kant laat horen. Sara vindt hem wel aardig en begroet hem net als Sascha met een vriendelijk neusje, maar verliest snel haar interesse. Sascha kijkt echter altijd reikhalzend uit naar een ontmoeting als we de tuin naderen.
Waar je tenminste nog leuke foto's mee kunt maken! Bellen hoeft voor mij niet zo, maar plaatjes schieten is geweldig. Het witte hondje heet Kiwi en woont om de hoek, richting de boerenvelden op het plateau. Kiwi leek een voorbeeldig wit hondje dat braaf in de tuin bleef. Waarom weet ik niet, maar ineens scharrelt ie overal rond en hoor ik zijn baasjes geregeld om hem roepen. Aanvankelijk dacht ik nog dat hij een zij was en Louise heette. 
Kiwi is een hyperactieve hond, zo blijkt. Zijn baasjes noemen hem gewoon nerveus. Zodra hij Sara en Sascha ontdekt, komt hij als een soort Speedy Gonzales op ons af gerend. De dames vinden hem wel leuk, maar houden niet van zijn snufferd richting hun edele delen. Maar zelfs een waarschuwend gegrom houdt hem niet op afstand. Dus wandelde hij onlangs vrolijk met ons mee, tot ergernis van Sascha die ettelijke malen vervaarlijk naar Kiwi gromde als hij te dicht bij kwam. Sara houdt wel van een robbertje rennen, dus er werd lustig heen en weer gedabbeld, ook Sascha deed uiteindelijk mee. Oh ja, er is ook een filmpje!!
De Newfoundlander woont aan de andere kant van het dorp en is de rust zelve. Sascha is dol op hem en piept haar liefste piepjes voor de bruine reus die zich ook van zijn gevoeligste kant laat horen. Sara vindt hem wel aardig en begroet hem net als Sascha met een vriendelijk neusje, maar verliest snel haar interesse. Sascha kijkt echter altijd reikhalzend uit naar een ontmoeting als we de tuin naderen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten