Prelude voor Koning Winter

Honden zijn net als kinderen. Toen Sara en Sascha laatst op de vroege ochtend de tuin inrenden en sneeuw onder hun poten voelden, vergaten ze waarom ze eigenlijk naar buiten wilden. Gelijk begonnen ze als idioten rondjes te rennen en elkaar uit te dagen. En vooral lekkere slidings maken en heel kort door de bocht gaan.

Gisteren kon je de kinderen in de straat horen joelen van plezier, dat was ongetwijfeld de audio-omlijsting van een sneeuwballengevecht in de tuin bij oma.

Vermoeidheid speelt parten. Vandaar dat de bekoring van het sneeuwgebeuren grotendeels aan me voorbijgaat. De dagen zijn ook wel erg kort nu. De schemer treedt vroeg in, samen met het grijs wolkendek oogt het donkerder dan ik op dit tijdstip zou wensen. De honden voelen weinig voor een wandelingetje, terwijl ze normaal enthousiast aan de deur staan. Alsof ze liever lekker warm in de bank en het fauteuil hangen nu het kouder is geworden. Terwijl ze zich buiten toch ook kostelijk vermaken.

Het is 's nachts wel heerlijk stil buiten, met een deken van sneeuw op daken, auto's en wegen.

Tomatensoep. Het is ideaal weer voor tomatensoep. Als een prelude op de echte winter is het een gebaar naar de zomer, zo met de kleur van zongerijpte tomaten in de keuken. Het kruidenboeket geurt weelderig als de soep zachtjes pruttelt, terwijl de groenten welwillend hun aroma aan de bouillon afstaan.

Morgen gaan ze aan de elektriciteitskabels werken. Typisch Waals. Een halve dag zitten we dan zonder stroom, dus ook zonder verwarming. Maar ja. Wij hebben het nog altijd beter dan de vluchtelingen in Kongo.