De uitvaartdienst van Ed Klein Goldewijk is mooi verlopen. Er waren enorm veel mensen. Veel bekende gezichten. Er was prachtige muziek en er werden sterke teksten voorgedragen door Ed's zussen, vrienden en collega's. Er was humor en er was vrede. Alsof Ed er met een brede glimlach instemmend bij was. Alsof hij wilde dat het afscheid zo zou zijn. In balans, met zowel een lach als een traan. Het was niet zozeer een uitvaartdienst, dan wel een viering. Een viering van zijn leven dat abrupt een slotakkoord kreeg.Eenmaal thuis ging ik meteen met de honden naar buiten. De lucht was op plekken blauw en helder en plots deed de zon haar intrede. Het was een intens moment dat inwendig verwarmde en kracht gaf. En ook toont hoe leven en dood onlosmakelijk verbonden zijn, als in een mystiek web dat om ons heen geweven wordt.
1 opmerking:
De mis was inderdaad prachtig.
Een waardig, maar vooral muzikaal en poëtisch afscheid van een bijzonder mens.
Wrang is de troost- maar gaan is blijven; zeker voor een mens als Ed.
Fijn dat je met zoveel prachtige woorden over hem schrijft, Gina.
Siseria.
Een reactie posten