Vandaag is een vreemde dag. Souris heeft de hele nacht goed doorgeslapen tot vanmorgen 8 uur. De honden gingen toen naar buiten en er werd wat geblaft, vandaar dat ook zij haar "ik ben wakker mag ik naar buiten?" miauw liet horen. Gedurende een klein uurtje heeft ze rustig gespeeld, daarna gegeten. Toen zat ze eigenlijk alleen maar op de stoel, rond te kijken, dus ik zette haar terug in de bunker en het bleef stil. Ook zocht ze Juul duidelijk even toen ze op de bank naast me stond, naar het andere uiteinde rende en reikhalzend de kamer in keek. En hem met een typisch zacht en hees geluidje riep.
Souris kan echt genieten van haar eten. Dan kauwt en hapt ze met ogen dicht, alsof ze haar andere zintuigen goed laat werken. Ik warm de mix van Hill's pate voor kittens en een Alexis kuipje van de Aldi altijd een beetje op, zodat het lekker geurt. Nou ja, lekker voor haar! Er is inmiddels een ritueel ontstaan. Als de honden wandelen zijn, dan volgt ze me tot in de keuken en drentelt ze met opgeheven hoofdje om me heen met een hartje dat vol verwachting klopt. Dan volgt ze me enthousiast naar de kamer, daar zet ik het bakje op de tafel en klimt zij via de speaker (met een stoffen kap, errug handig voor kittens) en de verwarming op de tafel waar ze haar super deluxe ontbijt (of lunch, of avondeten of late snack) nuttigen kan. Met smaak, zo blijkt altijd.
Nino ging vanmorgen even een boodschap doen voordat hij met de honden zou gaan lopen en kwam met een kattenbak terug. De vraagtekens op mijn voorhoofd vonden weinig gehoor, zo'n kattenbak was perfect om de geur tegen te houden zei hij. Ja, hij had de pech om net op een moment de kamer binnen te lopen toen Souris haar goede stofwisseling materialiseerde, maar ik ruim het normaliter meteen op en dan is er geen geurtje meer in de lucht. En ze is hier te gast, dus moeten we nu de kosten van de kattenbak ook doorberekenen in de vergoeding die we voor de gemaakte onkosten (ontwormingspasta, kitten voer etc) vragen aan haar toekomstig personeel. ("Honden hebben een baasje, katten hebben personeel," weet ik nu) Als ze deze kattenbak tenminste over willen nemen.
Maar zo gaat dat. De een koopt een kattenbak en de ander is daarna flink bezig om de bunker opnieuw in te richten en wel zodanig dat Souris voldoende bewegingsvrijheid heeft en ook d'r eten gunstig staat. Uiteraard heeft ze zelf uitvoerig meegeholpen en alles proefondervindelijk getest, tot haar welbevinden... We hebben ook een ander soort grit dat klonters vormt van de urine. De foto hierboven bewijst dat het werkt.
Souris heeft samen met de kattenbak een witte speelgoedmuis van Nino gekregen. Het is bij haar als ze slaapt en anderszins een perfect hulpmiddel om haar spieren te oefenen. Vandaag speelt ze overigens veelvuldig naast me op de bank met haar muis, ze maakt wat schijnbewegingen en rare capriolen. En ze vindt het heerlijk als ik over haar buik kriebel, iets meer en langer fysiek contact dus, met een enkele spinsolo om de pret van het moment te onderstrepen.
Waarom ik vandaag als een vreemde dag ervaar, schuilt in het feit dat ze minder door de kamer raast, minder dan gisteren. Ze zit veel rond te kijken, of te kijken wat ik doe. Ook nu volgt ze mijn bewegingen op het toetsenbord. Gisteren had ze er wel al honderd keer op gesprongen, vandaag en nu nog maar drie of vier keer. Ze zit gewoon rustig en volgt mijn handen. Soms kijkt ze mij aan. En dan vraag ik me af wat er door haar heen gaat.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten