Vroege vogel

Dat is wellicht een ietwat zonderlinge titel voor een stukje over een kitten. Het dekt wel de lading van vandaag, een dag die rond zes uur in de ochtend begon. Sara en Sascha wilden naar buiten, dus dan begint ook altijd de rest van de routine. Al kun je van routine nauwelijks spreken. Want geen dag is hetzelfde.

Amper half zeven gingen de poorten van de bunker open en stond Souris zich heerlijk uit te rekken op haar zachte kussen. Dat rekken en strekken ging nog wel zeker 45 seconden door. Ze had dan ook praktisch tien uur in de bunker doorgebracht, wat gezien de grilligheid van de dag ervoor een verademing was. Ze heeft braaf doorgeslapen.

Nu ik dit schrijf, heeft ze alweer anderhalf uur dollen achter de rug. Ligt ze quasi rustig naast de laptop op tafel. En gaan we hierna weer even wiegknuffelen en spinnen. Gisteravond heb ik haar na een uurtje spelen gewoon opgepakt en op mijn arm gelegd. Ze protesteerde wel even, maar liet zich toch snel "hangen" en zich al spinnende heen en weer wiegen. Dan ook nog even op schoot liggen, aaien en spinnen... tot het tijd is om te slapen... welterusten lieve Souris! Jij terug in je bunkertje, de honden weer de kamer in en dan kan een 'gewone' werkdag beginnen...