dinsdag 22 december 2009

Kerst in Bethlehem

We tuigen de kerstboom op en weerloze dieren af. We konden door de sneeuw de deur niet uit en moesten noodgedwongen onze kooplust bedwingen... tot de dooi inzette en we massaal toch nog aan kooporgastische handelingen toekwamen. Plastic geld schoof heftig heen en weer, er werd verwoed gemagneetstript. Voor wie de pincode niet kon dromen heeft nu mooi een geheugentraining achter de rug. Een rug die het zwaar te verduren had met al die uitpuilende tassen en volle winkelkarren.

Christine de Vos (journalist/fotograaf) uit Rotterdam vertrok eind oktober naar de bezette Palestijnse gebieden en bracht bezoeken aan o.a. Hebron en Bethlehem. Het was niet haar eerste reis naar het Midden Oosten.

Dit keer nam ze ook iets bijzonders voor de Kerstdagen mee terug: vijftig kerststalletjes, met de hand vervaardigd uit olijfbomenhout door een Palestijns bedrijfje in Bethehem, Salsaa Handicrafts geheten. Het wordt gerund door Palestijnse Christenen die net als hun moslimburen en medeburgers onheus worden bejegend door de Israeli's. Hoezo eufemistisch uitgedrukt?

Voor wie dit leest en nog eens dat plastic geld wilt laten wapperen... je kunt altijd nog dit authentieke stalletje kopen, actueel vertaald en dus compleet met muur. Want het Bethlehem waar Jezus indertijd het levenslicht zag, is vandaag de dag een stad vol ander stil en innerlijk lijden.

Zelf doe ik er niet meer aan, religie en geloof. Geloof in principe nog wel, maar niet religieus verbonden. Als ik zeg dat ik geloof in het goede van de mens, dan weet ik tegelijkertijd ook dat er grote schoften rondlopen die niet beantwoorden aan mijn beeld van mens-zijn. Maar ik geloof er toch nog in, het zij onder voorbehoud.

Dankzij Christine de Vos prijkt er nu een Palestijns kerststalletje op de schouw. Het krijgt een vast plekje in ons huishouden en wordt niet met de andere -en spaarzame- kerstattributen over anderhalve week aan de motten overgeleverd. Het stalletje is mooi en wreed tegelijkertijd, maar wel de meest eerlijke symboliek voor de werkelijkheid zoals deze in Bethlehem en elders in de bezette gebieden ervaren wordt.

Het is bijna een jaar geleden dat Israel haar operatie מבצע עופרת יצוקה, Mivtza Oferet Yetzukah/Gegoten Lood begon, met aangrijpende en ingrijpende gevolgen.

Ik weet op het moment niet wat ik er nog van zeggen kan. Alles is al gezegd en geschreven. Ik kijk naar de muur van mijn kerststalletje en vraag me af wat de persoon die dit uit olijfbomenhout maakte, op dat moment moet hebben gedacht.

Geen opmerkingen: